Hörmətli yazıçı,
Əziz İylas Əfəndiyev, salam!

Mən «Azərbaycan» jurnalından Sizin «Söyüdlü arx» romanınızı oxuyub qurtardım. Mən Sizin bütün hekayələrinizi, olduqca gözəl və səmimi pyeslərinizi də oxumuşam. Bu məktubu yazmaqda məqsədim «Söyüdlü arx» haqqında öz fikirlərimi Sizə bildirməkdir. Axı, Siz mənim ən çox sevdiyim müasir Azərbaycan nasirlərindən birisiniz. Nə üçün mən sizi, orijinal yaradıcılığınızı bu qədər sevirəm. Sizi mənə sevdirən əsərlərinzin lirik dili, müasirlik ruhudur, Daşa-torpağa da ruh vermək kimi ecazkar bir qüvvətə malik həqiqi istedadınızdır. Romanı oxuyub qurtardıqdan sonra sanki ürəyimə Söyüdlü arx dolusu sevinc axdı. Hər şey öz yerindədir. Adamı təəssüfləndirən heç bir şey yoxdur. Məsələn Nuriyyənin yuxusu nə qədər real, nə qədər düzgün verilmişdir. Onun yuxuda Səadəti görməsi, çayda çimməsi və günəşin onun gözünü qamaşdırması nə qədər realdır. O, yuxuda məhz bunları görə biləydi. Sizin romanınız elə bil ki, bizim Boladi kəndi haqqında yazılmışdır. Kəndimizin Nuriyyə kimi bir incəsənət işçisinə çox ehtiyacımız vardır. Romandakı xeyirxah adamlar sanki bizim kəndin adamlarıdır.

Mən çox arzu edərdim ki, Nuriyyə Hümmətlə evlənəydi. Buna Hümmət də razı idi. Nuriyyə onda həqiqətən xoşbəxt olardı. Nə üçün Siz Nuriyyənin taleyini bu cür həll etmədiniz? Nə üçün siz onu özündən on səkkiz yaş böyük olan bir mühəndimlə evləndirdiniz? Axı, onu özü yaşda başqa gənclər də sevə bilərdi. Xahiş edirəm cavab yazın. Gözləyirəm!